گزارشی از آخرین وضعیت پژمان توبرهریزی، زندانی سیاسی کورد محکوم به اعدام
ههنگاو؛ چهارشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۵
پژمان توبرهریزی، زندانی سیاسی کورد اهل کرمانشاه (کرماشان) که توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران بابت اتهام «افساد فی الارض» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شده است، در زندان اوین تهران محبوس میباشد.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، پژمان توبرهریزی، زندانی سیاسی کورد ۳۲ ساله و اهل کرمانشاه که شهریورماه سال گذشته توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده است، در زندان اوین تهران بهسر میبرد.
این زندانی سیاسی کورد ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۴ (۱ سپتامبر ۲۰۲۵)، توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی « محمدرضا عموزاد» بابت اتهام «افساد فی الارض» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شد و این حکم ۱۷ شهریور در زندان به وی ابلاغ گردید.
جلسات دادگاه این شهروند در شعبه مذکور در تاریخهای ۵ و ۲۵ مردادماه ۱۴۰۴ بدون دسترسی به وکیل برگزار شد. طی این جلسات قاضی ابتدا از او درخواست کرد تا اتهامات انتسابی را پذیرفته و در ازای تبعید به زندان سراوان بهجای حکم اعدام با وزارت اطلاعات همکاری کند، در پی رد این درخواست، ۲۵ مردادماه در جلسه دیگر دادگاه از او خواسته شد حکم اعدام خود را امضاء کند. پژمان توبرهریزی طی این جلسات از پذیرش این درخواستها خودداری کرد.
در تاریخ ۲۲ تیرماه ۱۴۰۴ نیروهای وزارت اطلاعات جهت واداشتن پژمان توبرهریزی به اعتراف اجباری به منزل خانوادگی وی هجوم بردند و اقدام به تفتیش منزل و ضبط تلفنهای همراه اعضای خانواده او کردند. در جریان این یورش فریبا واحدی، نامادری این شهروند که به سرطان مبتلا بود دچار سکته قلبی شد و جان خود را از دست داد.
به گفته منابع آگاه، نیروهای امنیتی جهت جلوگیری از سردادن شعارهای حکومتی در مراسم خاکسپاری این شهروند در روستای بیلهوار کرمانشاه حضور داشتند و پیش از اجرای مراسم نیز اعضای خانواده را تهدید کرده بودند تا علت مرگ وی را ورود ناگهانی و حمله نیروهای امنیتی اعلام و رسانهای نکنند.
پژمان توبرهریزی ۹ بهمنماه ۱۴۰۳ (۲۸ ژانویه ۲۰۲۵)، توسط نیروهای حکومتی در تهران بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
این زندانی در طول دوران بازداشت خود تحت شکنجههایی از جمله شوک الکتریکی و ضربوجرح شدید قرار داشت و هفتهها بدون دسترسی به خدمات درمانی نگهداری میشد. وی نهایتاً پس از دو ماه و نیم بازجویی از بند ۲۰۹ به بند عمومی این زندان انتقال یافت.
