تداوم بلاتکلیفی پنج تن از بازداشتشدگان جنبش ژن ژیان ئازادی اهل بوکان و خطر صدور مجدد حکم اعدام
ههنگاو؛ شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۵
علیرغم گذشت بیش از ۳۷ ماه از زمان بازداشت رزگار بابامیری، پژمان سلطانی، سوران قاسمی، کاوه صالحی و طیفور بابامیری، پنج زندانی سیاسی کورد اهل بوکان و از بازداشتشدگان جنبش ژن، ژیان، ئازادی چهار نفر از آنان تاکنون بصورت بلاتکلیف در زندان مرکزی ارومیه بهسر میبردند. حکم دوازده بار اعدام این پنج زندانی سیاسی آبانماه سال گذشته از سوی دیوان عالی نقض شد و نگرانیها در خصوص خطر صدور مجدد احکام اعدام در شرایط موج جدید صدور و اجرای احکام اعدام در ایران افزایش یافته است.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، رزگار بابامیری ۴۲ ساله، پژمان سلطانی ۳۰ ساله، کاوه صالحی ۴۰ ساله، سوران قاسمی ۲۸ ساله و طیفور بابامیری ۴۷ ساله، پنج زندانی سیاسی اهل بوکان و محبوس در زندان مرکزی ارومیه در انتظار رسیدگی مجدد به پرونده خود بهسر میبرند. از این بین طیفور بابامیری از ایران خارج شده است.
بلاتکلیفی این زندانیان درحالیست که مطابق ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری، مدت بازداشت موقت در جرائم موجب مجازات سالب حیات، حداکثر دو سال و در سایر جرائم، حداکثر یک سال تعیین شده است.
همچنین بهموجب تبصره یک ماده ۲۴۲، در صورت انقضای مواعد قانونی، صدور قرار تأمین جدید باید بهگونهای باشد که متهم امکان تودیع آن را داشته باشد و قانونگذار اجازه نداده است که صرف عجز از تودیع وثیقه، موجب تداوم بازداشت شود. در نتیجه، صدور قرار تأمین متناسب و قابل تودیع، تکلیف قانونی مرجع رسیدگیکننده است.
قابل ذکر است که، حکم دوازده بار اعدام این پنج زندانی توسط شعبه ۳۹ دیوان عالی بدلیل اینکه قاضی صادرکننده فاقد حکم سمت و صلاحیت قانونی بوده و دادگاه محل صدور حکم نیز دادگاه محل ارتکاب اعمال انتسابی نبوده نقض و به منظور رسیدگی مجدد به دادگاه انقلاب مهاباد ارجاع شد. نقض این حکم ۳ آبانماه ۱۴۰۴ بصورت رسمی به خانواده این زندانیان سیاسی ابلاغ شد.
این حکم بدلیل ایرادات سیاسی از جمله نقض شکلی و ماهوی، نقض در تحقیقات، ایراد در صلاحیت محلی، نقض کیفرخواست و فرایند دادرسی پرونده نقض شد و تحقق ارکان بزههای منتسبه در آن مورد تردید جدی قرار گرفته بود.
شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه بابت اتهام «بغی» و «محاربه» هر یک از سوران قاسمی، کاوه صالحی و پژمان سلطانی را به سه بار اعدام، رزگار بابامیری به دو بار اعدام و طیفور سلیمی را به یک بار اعدام محکوم کرده بود. این پنج زندانی همچنین به اتهام «عضویت در گروههای تروریستی» هر یک به تحمل ۱۵ سال حبس و در مجموع به ۷۵ سال حبس محکوم شده بودند.
هشت متهم دیگر این پرونده، جوانمرد مامخسروی، احمد مامهزاده، سالار داغدار، سیامک عینی، هیمن کرمانج، جلیل مولودی، حسین حسینزاده و سواره عزیززاده بابت اتهامات «عضویت در گروههای باغی»، «همکاری با دولتهای متخاصم» و «اقدام علیه امنیت ملی» به احکام سنگین و پرداخت جزای نقدی محکوم شدند. شهروندی دیگر بهنام صلاحالدین احمدی نیز در همین پرونده از اتهامات وارده تبرئه شد اما پرونده بدلیل رسیدگی و اصلاح عنوان مجرمانه مندرج در کیفرخواست همچنان مفتوح باقیست.
این افراد چند ماه پس از جنبش ژن، ژیان، ئازادی و در همین رابطه توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت و به مدت چند ماه تحت ناپدیدسازی قهری قرار گرفته و به شدت شکنجه و ناچار به اعتراف اجباری علیه خود شده بودند.
این زندانیان سیاسی پس از بازداشت، ماهها در بازداشتگاه بدون دسترسی به وکیل و خدمات درمانی و حق ملاقات و تماس با خانواده نگهداری شدند.
