گزارش ویژه ههنگاو؛ استفاده از اعدامهای نمایشی، تهدید و اعمال خشونت جسمی و جنسی برای اعتراف از بازداشت شدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴
ههنگاو؛ شنبە ۱١ بهمن ۱۴۰۴
سازمان حقوق بشری ههنگاو در گفتگو با برخی از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ که اخیراً آزاد شدهاند دریافته است که معترضین پس از اینکە به صورت جمعی دستگیر شده و به مکانهای نامعلومی که بعضا حتی بازداشتگاه نبودهاند منتقل شدهاند و در این مکانها با اشکال متفاوتی از شکنجههای شدید برای اعترافگیریهای سریع مواجه شدهاند.
بر اساس گزارشها و اطلاعاتی که سازمان حقوق بشری ههنگاو در گفتگو با افراد مختلف بە دست آوردە است، علاوە بر نامشخص بودن مکان نگهداری افراد بازداشت شدە، آنها با اشکال گوناگون شکنجە در حد اعدام نمایشی، خشونت جنسی و تهدید بە تجاوز مورد خشونت قرار گرفتە و در طول دوران بازداشت بارها این شکنجەهای وحشیانە بە منظور اعتراف اجباری علیە آنها بەکار گرفتە شدە است.
بر اساس اطلاعات منابع ههنگاو، بازداشتیان که بخش عمده و چشمگیری از آنها در سنین نوجوانی و جوانی قرار دارند، از جنسیتهای مختلف، مورد خشونت جنسی و حتی تهدید به تجاوز قرار گرفته و با تهدید بە اجرای حکم اعدام در ساعتهای چهار تا پنج صبح، از آنها اعترافهای اجباری و ویدیویی گرفته شده است.
یکی از منابع ههنگاو در این رابطه گفت: «ما را تحت فشار قرار میدادند که اعتراف کنیم جاسوس هستیم و میخواهیم این اطلاعات را به شبکههای خارج از کشور بفرستیم.» او در ادامه افزود: «ما را اذیت میکردند
چشمامو بست و گفت لباساتو درار بعد میگفت تو به پاسداران حلال هستی.
حس میکردم کسی لمسم میکند. طناب دار را میانداختند دور گردنم میگفتند حالا که نمینویسی بدون محاکمه اعدامت میکنیم».
هەنگاو در گفتگو با چند نفر از بازداشت شدگان دریافتە است، نیروهای سرکوبگر، زنان و مردان را با هم دستگیر و به مکانهای مسکونی ناشناس منتقل و سپس در آن محل، زنان و مردان را از هم جدا و بە بازداشتگاهها منتقل کردند.
بیشتر افرادی کە هەنگاو با آنها گفتگو کردە است، از اعمال شکنجههای شدید، بە ویژە کە تحمل بخش روانی این شکنجهها بسیار سخت بودە است، گفتەاند.
این بازداشتیها میگویند، بازجویان از ما میخواستند، اعتراف کنیم که، گول خوردهایم، از افراد با نامهای مشخصی کە مد نظر آنها بود، پول دریافت کردەایم، مواد مخدر استفاده کردهایم و به شبکههای خارج از ایران وصل هستیم. برای گرفتن این اعترافات به هر شکنجەای دست زدند. از بازجویی گرفتن در حالت درازکش جلوی بازجو، تا بردن همبندیها به بیرون و وانمود کردن به اینکه تیر خلاص بر او زدند. از انتقال افراد بە اتاقهایی برای اعدام در ساعات صبح و پخش همزمان صدای اذان و انداختن طناب اعدام بر گردن بازداشتیها تا تهدید بە تجاوز گروهی.
یکی از افراد بازداشتی بە هەنگاو گفت، در روزهای آخر قطرهای در چشمانم ریختند و گفتند اسید است به زودی کور میشوی. اینطور بود که به هر چه که گفتند اعتراف کردم و بعد با وثیقه آزاد شدم»
افرادی کە پس از بازداشت و با قرار وثیقە آزاد شدەاند، هەنگاو توانستە با آنها گفتگو کند، اعلام کردەاند کە این آزادیهای موقت با قرار وثیقەهای بسیار سنگین صورت پذیرفتە است.
بسیاری از بازداشتیانی که در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴ بە ویژە در شهرهای بزرگ ربودە شدهاند، در ابتدا به بازداشتگاهها و زندانهای رسمی فرستاده نشده، و محل نگهداری تعدادی از آنها در ابتدا بە اصطلاح خانەهای امن و سولههایی نامشخص بوده و بعدا به بازداشتگاههای رسمیتر منتقل شدهاند.
سازمان حقوق بشری ههنگاو در گفتگوهای متعددی دریافته است که استفاده از تهدید به اعدام و حتی وانمود کردن به زدن تیر خلاص در رابطه با همبندیان از روشهای شکنجههای جمهوری اسلامی برای اعترافگیری در این دوره از اعتراضات بودە کە بسیاری از افراد پس از اعمال این نوع شکنجەها ناچار بە اعتراف علیە خود و دیگران شدەاند.
بر اساس یافتههای ههنگاو جمهوری اسلامی در جریان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ با بازداشتهای گستردە و اعمال روشهای فراقضایی حتی نسبت به دستگاه قضایی خود جمهوری اسلامی و استفاده حداکثری از انواع شکنجه در بازداشتگاهایی که بعضا حتی مکانشان روشن نیست و بازجویان و ماموران آن از مصونیت قانونی برخوردار هستند، در حال دست زدن به ابعاد دیگر و گستردهتری از جنایت است.
بر طبق آمار و اسناد موجود در مرکز آمار سازمان حقوق بشری هەنگاو از آغاز اعتراضات سراسری اخیر در ایران بیش از سی هزار شهروند در شهرهای مختلف توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدەاند کە تاکنون هویت هزار تن از این افراد برای هەنگاو احراز شدە است کە در میان آنها ١٢٠ زن و ٦٥ کودک زیر ۱۸ سال وجود دارد.
سازمان حقوق بشری ههنگاو در رابطه با عدم شفافیت دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با تعداد، اسامی و مکان بازداشتیان، استفاده از شکنجههای جسمی، روانی و جنسی برای درهم شکستن معترضانی عموما جوان و بی تجربه در بازجوییها، همچنین در رابطه با اعمال فشار به خانوادهها برای عدم اطلاع رسانی هشدار جدی میدهد و از خانوادهها و دوستان افراد بازداشتی میخواهد، نسبت به بازداشت اعضای خانواده و آشنایان خود به سازمانهای حقوق بشری اطلاع رسانی کنند.
